Haber Detayı
30 Haziran 2016 - Perşembe 13:20 Bu haber 4769 kez okundu
 
Ebedi Mekânınız "Cehennem"dir.
TEKNOLOJİ Haberi
   Ebedi Mekânınız

Ebedi Mekânınız "Cehennem"dir.

 

Yüreğime, akşamdan hüzün çökmüştü.

Ayrılık yaman bir kelimeydi.

Siz tek yazıldığına bakmayın, yüreklerin tek düşmanıdır.

Ayrılılık!!

Hele ki! Sevdiğin yerden, bir de o şehir de sevdan varsa...

     Taksi sokağımızı sonundan diğer yola dönerken, son kez el sallayarak bakardım.

Peşimden elinde bir kap su döken sevdiklerime.

   Yanımda oturan anneme belli etmeden, gözyaşlarımı, elimle silerdim.

   Havaalanına giden yolu hiç sevmedim.

Bana hep gurbetin simgesi geldi.

   Yollardan kaldırsalardı, keşke tüm tabelaları.

  Havaalanına yaklaştıkça...

Hüzün, yüreğimi kurak bir çöl misali kavurur du.

Valizleri yüklenip, içeri girince...

Ruhum yenik düşer di. Aklım durur du.

 

"Artık geri dönüş yok" diye, mırıldanırdım.

    Havaalanına, ilk giriş noktasında,

Dolan yürekler, isyan eder di.

Bilinçsiz bir isyandı.

  Farkına varsak ta...

  Hep mırıldanarak kontrollerde geçerdik.

 "Sanki bomba mı var, bu ne be kardeşim" gibi kelimeler çoğalır dı.

Bazen sıra kavgaları eklenir di.

O zaman da seslerin içine küfürler yerleşirdi.

   Kanımızda mı var !!

Anlayamazdım ki...

Ya sabır !!!

Bizlerin iyiliğine olan işlerde, sabırsızlık başrol oynarken, hiç düşünmeyiz.

Lakin başımıza bir taş düşene dek.

 

    En son pasaport çıkışına girilince...!

Dişler sıkılır, yürekler, yakalanmış bir kuş misali, mecalsiz çarpar.

Kollar açılır, sımsıkı sarılır.

Sevdiğinin bedenine.

Ben, annemi boynundan koklayarak öperdim. Sonkez kokusunu içime çekerekten.

   Ana duasıyla hızla çıkışa yürümek.

Ahh... Be gurbet!!

  Bedenler, kaybolana kadar yürürken, eller sallanır. Arada çok bir mesafe olmasa da,

Sanki aşılması imkânsız yollar girer sevdiğiniz ile aranıza.

    İşte böyledir.

Dış hatlar terminalinin içinde yaşanan duygular.

   Bir kaç gün önce bu duyguları kim bilir kimler yaşarken, yarı da kalan bir hikaye oldular.

   Tekrar ne zaman kavuşulur, denilirken..

Ebedi ayrılıklar yaşandı.

Yâda işten eve gelmesini bekleyen

Nice evlatlar, anneler- eşler

Ayrılığa sevdalandılar.

   Dinimizin adı sevgidir.

Asla İslam terör ile anılamaz.

  Yüce kitabımız da bize anlatılana kulak verelim;

   

"Kim bir mümini kasten öldürürse, cezası, içinde ebedî olarak kalacağı cehennemdir. Allah ona gazab ve lanet etmiş ve onun için büyük bir azab hazırlamıştır.(4/93)

    Bir Ramazan ayında...

Yüreklere, düşen ateşleri yakanların yerleri,

Şüphesiz ki, cehennem olacaktır.

   

    Terör !!!

Kimin çomağında ise, Allahın laneti

O insan müsvettelerin üzerine olsun.

  

  Türkiye’m, başın sağ olsun.

 

Rabbim yüreklerimize serinlik nasip eyle.

Bizleri birbirimize düşenlerden eyleme.

Hep beraber âmin diyelim

Değerli okurlarım.

 

Tülay Demircan Koyuncu

Kaynak: Editör:
Etiketler: arsiv
Yorumlar
Haber Yazılımı