Haber Detayı
27 Nisan 2016 - Çarşamba 13:44 Bu haber 2644 kez okundu
 
Çöllerin yağmuru... Yüreğimin Elzemi “Dost“
SİYASET Haberi
Çöllerin yağmuru... Yüreğimin Elzemi  “Dost“

Çöllerin yağmuru... Yüreğimin Elzemi

"Dost"

 

       Derinden, yüreğimin ta içinden

Bir nefes alışımla...

Sessizce bakarsam gözlerine...

Sadece sen anlıya bilirdin beni.

Kalabalıklar içinde yalnızlığıma bir kılıf lazım iken sen koşup gelirdin.Bana..

Sessizce haykırışlarıma!

Mendil uzatabilen sen olurdun. Daima.

Beni benden iyi tanıyabilmeni hiç

Anlayamazdım.

Acılarım seninle sükûnet bulurdu ya...

Bazen sihirbazmı ?

Yoksa büyücümü?...derdim.

Ben, yürümeye yeni başlayan çocuk olurdum. Hep düşer dim de!

Sen hiç usanmadan elimi tutan oldun.

Bir anne şefkatiyle...

Acılarımı dinlemen kolaydı!

Ama sen her başarımın ardından, ayakta alkışladın, beni.

Yanlışlarımı anlatırken bile, sesindeki

Nameler, bir musiki dinler gibi etkiler di.

Yanlışım doğruya yol alırdı.

Sayen de.

  Sen kimdin?...

Yada siz kimsiniz?...

Sayılarınız çoğunluk bile oluşturmaz

İken!

Bir elin parmakları kadar ya varsınız, yada yoksunuz.

    Her birinize ayrı koşuşlarım var. Benim aslında.

Sanki branş uzmanı doktorlar gibisiniz.

Kanımız bir değil!

Soyumuz da...

Lakin öyle yakınsız ki..

Yüreğimde aşkın aslında ilk heceleri

Sizlersiniz.

Hem cinslerim den siniz.

Bazınız ise...toplumda kabul görmese bile,karşı cinsten olansınız...

   Sizler benim arkadaşlarım olamazsınız.

Benim" Dostlarımsınız."

 

Arkadaş ile dostluğu karıştırmayalım.

Eğer bir tutarsak!

Dost kelimesine eziyet etmiş olmaz mıyız?..

Arkadaş kim di?

Arkadaş; karakterine, inanç, ahlak ve düşüncelerine yakın hissettiğin kişiler dir.

    Arkadaşların ile çok şeyler yaşayabilinir, iken.

  Lakin dostlar ile hayatınızı paylaşırsınız.

Dost, senden teklif beklemez ki...

Sen, üzüntülü anlarında belki de ilk ona saldırırsın da ,sesi bile çıkmaz.

İçinden " hadi bağır haykır nasılsa biraz dan bana sarılıp sakinleşeceksin" der.

Arkadaş öyle midir?...

İlk öfkende siler atar seni.

Yada ilk başarında, eleştiri yapıyorum derken, kıskançlığını kusar.Yüreğinden...

   Düğün günün de ve cenazende dikkatle bak!!!

Arkadaş elinde bir hediye-  bir kap yemek ile gelirken.Dostun ilk gelip teklifsiz yorulmadan koşturup ,son kapıdan çıkan dır.

Kapından ilk gelen ile son çıkanı sakın unutma...

  Vatanından çok uzaklarda dostluklar bambaşkadır.

    Çöllerin yağmuru dur.

Gurbette yaşananlar taşa yazılan hikâyelerdir. Asla unutulması mümkün değil dir.

   

   Bir gece vakti idi..

Zamansız çalan telefon zilinden hep ürker di.Yine o hal ile kaldırmıştı.Telefonu.

Annesi çok ağırlaşmış hastaneye kaldırılmıştı.

O saatte kilometrelerce uzakta yapacağı tek şey , ağlamaktı.

Saate bakmadan aramıştı. En yakın hissettiği dostunu. Telefonda dahi olsa sesini duyup,ağlayıp anlatıp rahatlayacak tı.Anlattı...ağladı.

Telefonu kapattı.

Aradan ne kadar zaman geçtiğini anlamadan, kapının zili çalınıyordu.

Bir den irkildi.

Evin kapısını tedirgin bir şekilde açtı.

Karşısında gördüğü kişiye tek kelime etmeden. Boynuna sarılıp , hıçkırmaya başladı...

 Gece yarısı denilecek bir saat diliminde.

Çıkıp gelmişti. Üstelik ,aynı semtte bile değiller di.

Onlar hep dost kalacaklar dı...

Her ağlayışında yanında olmaya söz vermiştiler.Hiç dillerini yormadan.

Gözleri ile yürekleri konuşarak.Vermişler di.Dostluk sözünü.

Dostluklar, gözyaşının,

Sevgi çimentosuna akmasıyla.

Kocaman bir "dostluk bina eder."

Temelinde riya , kibir, bencillik olmayan.

Bilakis huzur ve sevgi olan.

   Evlatlarımıza miras olarak bırakacağımız, onların , ahlak ve inançla birleşmiş  hakiki dost olmalarını sağlayacak kişiliğe sahip olmalarıdır.

   Önce insan , kendi ruhun da,

dost olmayı öğrenmelidir ki...

Dostluğu yaşabilsin.

Hissetmediğin duyguyu , asla hayatının için de , rol veremezsin.

Dostluk hikayesini yazacaksan, önce malzemeni sevgi ,saygı ,sabır ve bencillikten uzak hissiyatlarından edineceksin.

   Adına dost denmeyen kişiler...

Kendi ruhlarında bile riyakarlar dır.

Bazen bir hayvanın dostluğu bile ders verir. Ruhunu bencilliğe satmış insan müsveddelerini görünce.

 

 

   Ellerim hep soğuttu...

Yaz ayları bile sonbahar olan bu ülkede.

Yapa yalnız iken...

Dilim oldun.

Elim , ayağım hatta gözüm oldun.

Benim olmadığım yerler de!!!

Ben oldun...

Her başarıma yürekten ağladın.

Her acıma merhem buldun.

Annem , babam, kardeşim oldun...

Arkadaşlık yolundan hızla geçip

"Yüreğime Elzemi Dost "oldun.

 

Dostluklarınızın baki âlemde dahi hakiki olması dileğimle...

Değerli Dostlarım-Okurlarım.

 

Tülay Demircan Koyuncu.

Kaynak: Editör:
Etiketler: arsiv
Yorumlar
Haber Yazılımı